یه روز خوب میاد که ما همو نکشیم به هم نگاه بد نکنیم 

با هم دوست باشیم و دست بندازیم رو شونه های هم 
آهان مثل بچگیا تو دبستان 
هچکدوممونم نیستیم بیکار در حال ساخت و ساز ایران 
واسه اینکه خسته نشی اینبار من خشت میذارم تو سیمان 
بعد این همه بارون خون بالاخره پیداش میشه رنگین کمون 
دیگه از سنگ ابر نمیشه آسمون به سرخی لاله نمیشه آب جوب 
موذن اذان بگو خدا بزرگه بلا به دور مامان امشب واسمون دعا بخون 
تا جایی که یادمه این خاک همیشه ندا میداد یه روز خوب میاد 
که هرج و مرج نیست و تو شلوغی ها به جا فحش به هم شیرینی میدیم و زولبیا بامیه 
همه شنگولیمو همه چی عالیه فقط جای رفیقامون که نیستن خالیه 
خون میمونه توی رگ و آشنا نمیشه با آسمون و آسفالت 
دیگه فواره نمیکنه لخته نمیشه هیچ مادری سر خاک بچه نمیره 
خونه پناهگاه نیست و بیرون جنگ وای از تو مثل بم ویروونم؟ 
یا اصلا مثل هیرو شیما بعد بمب نمیدونم دارم آتیش میگیرمو اینو میخونم 
پیش خودت شاید فکر کنی دیوونم ولی یه روز خوب میاد اینو میدونم 
راستی وقتی یه روز خوب میاد شاید از ما چیزی نمونه جز خوبیا 
نا امن و خراب نیست همه چی امن و امان کرمها هم قلقلکمون میدن و میشیم شادروان 
آسمون به چه قشنگه کنار قبر سبزه چمنه 
هیچ مغزی نیمیخواد در ره فقط اگه صبر داشته باشی حله 
دست اجنبی کوتاس از خاک نگو اوووو کو تا فردا 
اگه نبودم میخوام یه قل بدی بهم که هر سربازی دیدی گل بدی بهش 
دیگه هیچ مرغی پشت میله نیست هیچ زن آزاده ای بیوه نیست 
دخترم بابات داره میاد خونه آره برو واسه شام میز بچین 
اکنون جنگ داخلی با دشمن داخلی 
و همواره در این نهضت جنگ در وهله خارجی و دشمنان خارجی، غالبا به پیروزی منجر می شه 
و در وهله داخلی و با دشمنان داخلی، شکست میخوره 

یه روز خوب میاد

اول فارسی تو خوب کن بعد این آهنگو گوش کن 
ما 
واقعی تر از مستند ثابت شده بی نیاز از سند 
ولی تو 
اسمتو توی لیست کارتونای تاریخ کمه 
چرا 
چون پت به مت گفت 
چی گفت 
گفت این اسکلو بازیش نده 
تا به ما میرسی از رشادتات میگی با آب و تاب که آره رفتیم محل فلانی با داد و قال 
زدیم ستونای محل و کردیم تارو مار /ولی یهو فلانی رو که میبینی میشی لال و مال 
تا الان که میدادی پشتش فحش خوار و مار میشه رنگت سفید مثه برف و گچ بعد حال مال 
تو رو که میبینم واسم زنده میشه یاد و خاطره ی فیلمای هندی شاهرخ خان 
تو به ما نمیخوری 
اگه میخوردی جاش ورم میکرد و میذاشتیم یخ جاش !یا بخیه لازم میشد نیش و میشد زخم جاش 
میشینه تو جمع و میکروفونو دست میگیره از خودم میپرسم این داداشمون چی میگه ؟ 
چیزایی که تعریف میکنرو اصلا کی دیده ؟ یکم سعی کن خودت باشی مگه چی میشه؟ 
هر روز داخل و خارج از دیارمون /بیشتر میشن آدما تو سبک و سیاقمون 
ولی چیزای غیر واقعی زیاد میاد بگوش 
دستپختتو دوس ندارم بگو توش میرزی چیا به زور نمک قاطیش کن ولی خالیبندی رو چاشنیش نکن 
چون زیاده بوش 
دستپخت ما لبه جدول و زیر درختای بوخوری سرو میشه چون یه اتفاق جدید یعنی یه شعر دیگه 
نادر که نیستی چون زیاده ازت پویا هم اگه بودی که نمیفتادی عقب 
از وجناتت معلومه که صابرم نیستی والی واسه بالا اومدن عجله نداشتی ذیغی 
دزدیم که میکنی بهترین سارق باش اسمت هرچی هست امین و محسنم که نیستی 
حداقل صادق باش 
میشینه تو جمع و میکروفونو دست میگیره از خودم میپرسم این داداشمون چی میگه 
چیزایی که تعریف میکنرو اصلا کی دیده ؟ یکم سعی کن خودت باشی مگه چی میشه 
درود به اون که وقت طلوع نور عاشقونه شعر میخونه که بشی لول لول 
واقعیه و نیازی نداره به پول خوب فکر نکن منظورم بل بل سر کوچه بود 
یکی اهنگ راجع به داف داره بیش از شصت تا ولی دافاش انگشت شمار نیستن حتی 
اون یکی میگه گرمی داره ولی از دور تیزی رو ببینه و رفته از هوش 
فلانی میگه 
ایران فلانه ایران بیسار جاتون خالی میدیدم میکرد چیا نثارش 
ولی بعد دید واسه این که بشه محبوب بهتر وطن پرست باشه ولی مشروط 
ما حرف و عملمون یکیه سرپوش لازم نی چون که نداریم کمبود 
به فکر فرهنگ و اقتصادیم هروز

ورس 1 :: صادق
دوباره شب رسیدش منم و خودم و خدات / یه کام از ته نشینش بدنه شله رو دوپام
بزار این لش بمیره وسط هرچی گناه / بزار این تن بگیره بوی کاغذای دلار
من و خدات دوتا دیوونه ایم / یه خونه داریم اون بالا و بیرون کره ایم
تو زندگی با زاویه اش تو روح من با قافیه اش / تو شهر پوچ و حاشیه اش تو عقربه ـش تو ثانیه اش
لباسو میکنم شیشه هارو میشکنم / زمینو میفروشم آسمونو میخرم
یه خنده کج به راست با دو تا چشم ریز / رو گردن خدات میشم یه سینه ریز
به جای کل تو فریبو میخورم / صعودو میبینم مسیرو میدوئم
با این حال هستم حاجی اونقدی که گفتم / این خیلی حرفه مشتی کس بشی تو غربت

كروس :: حسين
یکمی صبر کن / من هنوز اینجا کلی کار دارم
یکمی صبر کن یکمی صبر کن
من سوال نیستم جواب دارم
یکمی صبر کن یکمی صبر کن
یه خورده وایستا یکمی صبر کن

ورس2 :: صادق
تو که دیدی اینارو ازم / خل و چلی بیدار و نسخ
دنیامون چی داره اصن / هی میگی کافیته نزن
هنوزم لقم هنوز مثل برگم / میرم به دست باد و اونجا هم که حق هست
واقعی شد ادعام گم شدم تو ازدحام / شدم قطره قطره آب پرم قد لحظه هام
له شدم تو همین وضع شعر شدم تو همین وزن / اونقدری که نشن هضم اونقدی که بشیم جذب
خدا میدونه که تو دلم چیه / میدونه میپرم از رو پرچینش
میدونم میگیره دستمو یه روز و / میکشه پرده از رو تصویرش
لخ و لخ پات روی خش و خش برگا / فصل هره کره رفت و باز رسیده سرما
همه چی خاص تو یه روز عادی / یه روت احساس و یه روي مادی

كروس :: حسين
یکمی صبر کن / من هنوز اینجا کلی کار دارم
یکمی صبر کن یکمی صبر کن
من سوال نیستم جواب دارم
یکمی صبر کن یکمی صبر کن
یه خورده وایستا یکمی صبر کن

بيگرض:
وقتي كه دلم از زندگي پره / مث اون درختيه كه تشنه ميبره
از اين دنيا كه مثل زندونه / اينو بدون هميشه اينجوري نميمونه

ورس 1:
کَفیتو بپوش و لباس تن کن // می‌خوام ببرمت جایی‌ که ماجراست چند دور
بزنی‌ ببینی‌ چند چنده شهر // تا بعد بشی‌ من یه نمِ پَر کنده تر
من ، همون که خوش بود یه وقتی‌ // سر حال مث سنگ سفت بود میفهمی
همه چی‌ پیچید رو همین حساب // روزاشم مث همه حتی روز تحویل سال
همیشه متنا بلند بوده مشتی‌ // رفیق هر نوعش با هر نوعی گشتیم
و دیدیم که تهش با زخمی تنهاییم // ولی‌ خو خوش گذشت یه وقتهایی
غصّه که مال قصه هاس // ما خوشیم همه جوره رو زمین با چشم باز
همین دلیلی شد تیمار و بی دل // که ساده ترش میشه یه گرگِ بارون دیده هَ هَ

بيگرض:
وقتي كه دلم از زندگي پره / مث اون درختيه كه تشنه ميبره
از اين دنيا كه مثل زندونه / اينو بدون هميشه اينجوري نميمونه

ورس 2:
تمام طولِ روزتو میکنی‌ *ـخمي سپری // فکر به چیزی که باختی ببری
اون مغزتو میگاد مث سگ پشیمونی // تو گفته بودی که راه سختو میتونی‌
اما بعد دیدی تویی و کمی‌ مایه تو‌ جیب // به جایی‌ نمیرسی با این قدمای کوچیک
این زندگی‌ گفت يه چيزو یاد پس بگیر // امید بده بجاش بیلاخ پس بگیر
یاد میگیری که ناشتا نرینی // جاهایی‌ میری که یه موقع آشنا نبینی
نه حسشو داری نه حال فک زدن // تو‌ خودت پیج میشی‌ دیگه آره مثلا
حرفات همیشه بوی غم میده // تو‌ آینه هم تصویره دیگه گَندیده
هنو بالا سرت گرماشو داری // راستی‌ دلخوشیاشو سیری چند میده

بيگرض:
وقتي كه دلم از زندگي پره / مث اون درختيه كه تشنه ميبره
از اين دنيا كه مثل زندونه / اينو بدون هميشه اينجوري نميمونه

ورس 3:
گرگ باش ، مث من ، مث ببر // مث جغد تو‌ پرسه‌ های شب
مث سنگ تو‌ لحظه‌ های سخت ، تو‌ عرصه های تنگ
نعرتو بذار تو‌ بارون و // بشکون ردشو حتی قانونو
دل نبند که تهش تلخیه // میشی‌ مث من نفس تخلیه
با دستات ، همیشه خسته رو تنت // رو زخماتم نمکِ وابسته بودنه
ترجیح میدی جای اینکه نقشه بچینی // واسه بعد زندگیتو توي لحظه ببینی‌
میشه شب میشه روز میشه فردا // تو میخواستی نهرو کنی‌ دریا
‌هَ شدی شبیه مردمت // ببین تو‌ رویا همیشه حقیقت گمه

بيگرض:
وقتي كه دلم از زندگي پره / مث اون درختيه كه تشنه ميبره
از اين دنيا كه مثل زندونه / اينو بدون هميشه اينجوري نميمونه
وقتي كه دلم از زندگي پره / مث اون درختيه كه تشنه ميبره
از اين دنيا كه مثل زندونه / اينو بدون هميشه اينجوري نميمونه

ورس 1 : بيگرض
بین نگاه مردم ، میرم به سمت مقصد // نمیدونم کجا میخوام برم و بیماره مغزم
صدایی آشنا ، میخونه تو گوشم // سنگینی مسیرم میمونه رو دوشم
چون این راهی که میری ته نداره // هرچی میگیره پس نداده
و تو میمونی با اون خیابونی // که مثل کویری خشک و بی بارونی
همه چی اینجا اتفاقه // حتی میکنه بی جا استفاده
کجان اونايي که بودن مثل برادر // از پشت میله ها میگن قصه برا من
خدا بده یه روز آفتابی // یه نسیم خنک هم باشه حال دادی
چطوری میشه اینجا هم یه روز خوب باشه // خوب تو "خـیـابــون" بگو کو آخه؟!


كروس : دانيال
هر شب تلخ و سخت تنگ و سرد ، ترس بی حد و مرز و هرج و مرج
راه میرم از تو شهر از تو شب ، راه میرم ابروم خم توش هرجور هست
یاد گرفتم از خودم از دورم و از نگاه مردمم ، باید نفسامو حبس کنم و باشن قدم هام بلند
من هنوز این باورو دارم اگه سیاهی همه جا هست و همه آدما خوابن یکی صدامو میشنوه آخر


ورس2 : حسين
پیانو رو دوس داری؟! ، حال میده نه؟!
یکی بام ، یکی داد // دوتا نقطه تو وقتای هات
حال میده توی تنهایی هات // کیش میشی توی طعم های مات
هندونه هاتم هست لاي پات // یکی چپ ، یکی راست
کنتوری روی حرفای خاص // پَ یکم هول بده روی مغزای باز
بازم خیابون و من و شب و دو تا دست توی جیب // بزرگه ولی برا من کوچیک
دنیاتو میگم هرچند سفید // شبات ولی اینجا با من همرنگ پوشید
آدمای شهر شدن منظره ام // خونه های شهر پر پنجرن
هر کدوم توشون یه قصه است و ، پر دو پاهایی که از یک جنگل ان
یه سری که صبحا میرن راه به راست // چون میدونن که شب دیگه مالِ لاشخوراس
نخ به رنگ شب نمیدن و میدونن که کف خیابونا تا روزاش جداست
امیدِ بس به شورتِ بهینه کار // هِه ، بهم چسبیده شبیه خال
خیابونُ میگم احمق بیبین // توش هیچ موقع دو دوتاها نمیده چهار


كروس : دانيال
هر شب تلخ و سخت تنگ و سرد ، ترس بی حد و مرز و هرج و مرج
راه میرم از تو شهر از تو شب ، راه میرم ابروم خم توش هرجور هست
یاد گرفتم از خودم از دورم و از نگاه مردمم ، باید نفسامو حبس کنم و باشن قدم هام بلند
من هنوز این باورو دارم اگه سیاهی همه جا هست و همه آدما خوابن یکی صدامو میشنوه آخر

ورس1 : شايع
خوبم رفیق ، هنو بچه ها روی زمینن از خنده / کوچه علی چپ پاتوقه
سفید شده موی روی شقیقم دیگه رو حساب نی خرج پول بقیه اش
داشِت انگشت دومیش لباس تنش نی لخته ، یه هاچ بک
مشکی اگه خرید رفیق نی یه شام نده ، نیم کت سرش خوبه کلاس تهش
هه
یادته کلاه یکیو برداشتم کلا که اونم " آ " بود با کلاه بود
اسمم لای آکولاد که اگه یه صفحه از رو آب ننوشتم با اولیا زود صبح بیام مدرسه
چقدر شر کردیم دهن صبحی ها بسته شه
ولی تو کلی خط کش جایزه گرفتی و منو با خط کشای تو زدن
رخت خواب دو نفره زیر توئه الان و کیف سامسونت
من یه دودی عشق پوله گیر آبجوئه ، آبغوره هام شیشه هاش پره
کم مونده اتاقم غرق شه زیر آب
خودمو زدم به اون راه هیچی نفهمم ، فهمیدم زدم به این راه
نه يادمه چند سالمه نه چیزی حاليمه وایستادم تو ایستگاه

ورس2 : حسين
بزرگ شدیم و جای جوش بلوغ ، سیبیل در آوردیم و شبا جای حروف الفبا
تکلیف چیز دیگه اس ، مینویسیم آب بابا گرونه پول برق چی پ ؟؟ هه هه
معلم که خودمونیم هر شب ، کارت های صد آفرین جاشو داده پرچم
صبح تا ظهرو سر کاریم هرچند ، شیتیلاشم بانک میره نه که لای فرشم
اسباب بازیامم قد کشیده ، مث خودم نیست دیگه پشت ویترینی
باس عمری بدوئی واسش زخم بشی تازه اونم اگه بکنی تا تهش پیش بینی.. آ..
رنگ های شاد جلف شده برام ، سفت شده پرام ، چم شده الان
و نمیدونم از کجا این فکر شده خراب ، تو ایرانی ههه تز شده فراری
علی کوچول دزد شده ، کروک مد شده ، دروغ کنتورش عکس میره
همچی که تو روت گوه خوره ، نفوذ کن پره ، نشکونی میشکنتت و در میره
همیشه همینه ، هرکی که کم چیده درگیر درخت بخت سبز فرداست
ولی ، ههه میرسه دست به برگاش ، همین

ورس3 : حسين و شايع
مشکل چیه اسکناس نه ، مثبت ببین اجتماعس پ
بن بستی که اشتباست تهش ، حتما میشه قصه هاش تلخ
یا میدی رد فول ، یا میشی لنگ پل ، خارجی رنگ غرب یا میشی بچه خور
اااا هرکی که میبینی لاش میگن این زندگی *ـس شره چی میده پاش هه
حاجی دو روزه این دو روزم میخوریم و لق اون حرفا که گفتنی نیست
آینده رو ما اجاره دادیم و به جاش خونه مونو یه جا مفت خریدیم
دوره از این شهر ، خوبه همیشم ، نقلیه ولی نور گیره دریچش
توی کلمه ها حل شدنی نی ، حاجی آدرس میخوای بدم.. کوچه علی چپ
نداشتیم تغذیه کف کیف واسه زنگ تفریح بعدی
ته کلاس همه پیف چون حسن خورده صبح خونه تخم مرغ
و بعدش شیر ، لباش شبیه ته قیف
لوله خودکار و توش کاغذ صاف وسط تخته ، میخندن همه
اونا که حتی ستاره هست جلو اسمشون جا ضربدرا میگن تنبله
اما شاگرد ته کلاس به هیچکی نگفت گوه خوردم ، نه اسکل کرد کسیو
نه دکتر رفت ، واسه اینکه دست بزنی نه گل گفت کلا
چه چپ رفتم چه راست اومدم انداختم گردن خودم و باهاش یه دور زدم
اما حسن هر وقت تخم مرغ خورد و بو بلند كرد میگفت منم .. ههه

کروس‌:
صبح ظهر شب من و یه رولِ علف
مسیرم همینه و هیچ چیزی نداره فرق
کبودی رنگ پشت چشمامه
دو تا توپ قرینه هم درشتش بامه

ورس1:
سوار سرنوشتم کجا نمی‌دونم، یه جا نمی‌مونم
یه باکِ پر دارم، یه راه که پر پیچه
تمام لحظه‌هام دنبالِ اکسیژن و جای آزاد
روزامم جای بازار یه طور دیگه شب میشه
میخونم قشر خاص کلاس سرگیجه، با کولی به پول نمیدم
زوری به گور نمیرم، اسباب شیرینی یه روزی یه غول نمی‌شم
فهمیدی یا نه شکارچی دولته
تصویریاشم جا ماچ تو غربته، باس عمقا بفهمی محکم ببندی
کمرتو تا كه نشی گوسفند قبلی
سلاخیت میکنن دل خراش، سیبیل کشوراش
می‌گیرن جلد برات، با شاخه گل سرخ روی سنگِ قبر
هه
ميشی مهره سوخته جنگ نرم
ولوووووومممم

کروس‌:
صبح ظهر شب من و یه رولِ علف
مسیرم همینه و هیچ چیزی نداره فرق. آ..
کبودی رنگ پشت چشمامه
دو تا توپ قرینه هم درشتش بامه
بگو صبح ظهر شب من و یه رولِ علف
مسیرم همینه و هیچ چیزی نداره فرق. آ..
کبودی رنگ پشت چشمامه
دو تا توپ قرینه هم درشتش بامه

ورس2:
جزو كدوم قشری، ها؟ نور چشميا؟
درگير ريشی يا چه مدی بش مياد؟
دانشجو، روشن‌فكر، مامان جون مشوق
بعد ميخواد سياسي شه ، پَ *ـون رو تشكه
و شرته بقل، آجر جا كــَــپــَــل ، بعد بشين داد بزن تا قله نبرد
کهريزک شد ساپورت سفر و پناهندگی، بعدم پاسپورته عوض
دنباله چی‌ای حاجی؟ خونايی رو كه پاشيد؟
يه روز خوبم بياد كه جای تو نی لاشی
قانون جبرو *ـاییدم من که اگه جایی رو كه میرسمو تو رسیده باشی
من دنبال یه جام که باشه شخصیت تو دنبال یه خواب کنار امنیت
تو صبحات میشه ظهرو بعد.. من و شب و رول و علف

کروس‌:
صبح ظهر شب من و یه رولِ علف
مسیرم همینه و هیچ چیزی نداره فرق. آ..
کبودی رنگ پشت چشمامه
دو تا توپ قرینه هم درشتش بامه
بگو صبح ظهر شب من و یه رولِ علف
مسیرم همینه و هیچ چیزی نداره فرق. آ..
کبودی رنگ پشت چشمامه
دو تا توپ قرینه هم درشتش بامه

اوترو:
اصلا نیازی به ریپیت نیس
راستی.. مارو تو اخبار نشون میدن. شما رو کجا؟! پی‌ام‌سی..؟ ههه
مونده تا برسی، اصلا هیچ موقع نمیرسی، بدو تا برسى
پتانسیل.. بعضیا رو ول نمی‌کنه هههههه
يه نخ از اون وينستون عقابات به من ميدي دايان؟ دمت گرم

ورس1 : صادق
جون.. به تو یکی دیگه نمیاد اوه اوه بشو این یه بارو بیخیال
پیش ما میشینیمیشی لـشمیشی لایت
نشو لات میره لات بگو واسه رفیقات
تهران معروفه و منم تنها لشش که نمیده هیچ تكوني به این تن لشش حیف
نمیزاره تو هیچ مسیری پا داش
تا دنیا بیاد سمتش اگه که کارداشت
یه آش و لاش عوضی یه کلافه ی مرضی
که پنج تا خط رو آینشه
پیچ و خم تو جادشه
زیادم دیده از این فنچا مثل تو پس میکنه درک حال و روز حستو
یه سر با من بیا تو زندگی آدما
نخواستیم باشی مشتی میهنی با مرام
اینجا شهر وحشیاست باختا مال مشتیاست بکش تو حبس کن چرک توتو هضم کن
از این قبیله برو هار و دریدن بدو
حق خودتو پس بگیر دنیاتو تو دست بگیر
یا خراب کن یا نو بساز یا خوب ببر یا خوب بباز
هیچی نیست تو سمت راست
چون دنیا مال هرزه هاست

كروس : حسين
شهر من مال تو من نمیخوامش این همه بالا خواه من نمیپامش
این ورا تریپ یه جور دیگس
یا باید ساخته شی تنگ یا که تن بدی با عشق
شهر من مال تو من نمیخوامش این همه بالا خواه من نمیپامش
این ورا تریپ یه جور دیگس
یا باید ساخته شی تنگ یا که تن بدی با عشق

ورس2 : صادق
رو دود شب تو نور کم با فویل و شمع تو مود غم
تو موندی و فکراتنقابت و شکلات
تو هر صحنه باختی چی از خودت ساختی
مملکت درندشت
با مردمی که درندن
بازنده ها برندن  زرنگاشون پرندن
اشتباه رو اشتباه له شدی تو اجتماع
پیچیدی تو قصه هاش هر گوشش یه افتضاح
پا بزار تو شهر من. چه حسی داری ؟
لا به لای جمعیت فشار مالی
يا باورهای غلط یا داورهای کلک یا عقده های کهنه يا این دلای سوخته
شیشه های الکلو میرم بالا قلپ قلپ
شکل زندگیم قشنگه از بیرون تپل مپل
نیستم مثل بعضیا فاز لاتی زت زیاد (عزت زياد) رو لباسم خط چشم رومه هرجا صد تا چشم
ساختم خوب از بدتریناواستادم لا برترینا
شهر من نفس بکش سهممو ازت بدش
چون هنوزم شاکی ام از خودم از اجتماع
تهرانو دارم میبینم از بالا تو ارتفاع

كروس : حسين
شهر من مال تو من نمیخوامش این همه بالا خواه من نمیپامش
این ورا تریپ یه جور دیگس
یا باید ساخته شی تنگ یا که تن بدی با عشق
شهر من مال تو من نمیخوامش این همه بالا خواه من نمیپامش
این ورا تریپ یه جور دیگس
یا باید ساخته شی تنگ یا که تن بدی با عشق

ورس3 : صادق
دوباره بد کرد لیوانو پرت کرد گیچ شده تو خودش باز و میناله از درد
کی عین من لال بین جمع
سخت مثل سنگ سفت غول اما خم
تو تو فکر چی ها ؟ از دنیا چی میخوای ؟ بزني قل لا جی جیا بشنی ببینی چی میاد
ببین نه بچمنه گیر رنگ پرچم
مثل تو واسه چند تا گوش
.سرشناس با چند تا گوش
زل بزن به چشمام نیست غرور اشباع پلکاتو رو هم بزار و بعد تا 10 بام بشمار
باز که شد من نیستم مشتی عمریه تا این حد کشکی
میرسی میبینی تهش تویی و صورت و پشم
مفته حرفا پشت سرم من یاد گرفتم گوش ندم هول دادی و توش نرفت چون من بعد ملت پشتمن
با دست گذاشتم خشتم
تا دنیا شد بهشتم
جون دادم به سبکت بچه پس یه جور فرشتم

كروس : حسين
شهر من مال تو من نمیخوامش این همه بالا خواه من نمیپامش
این ورا تریپ یه جور دیگس
یا باید ساخته شی تنگ یا که تن بدی با عشق
شهر من مال تو من نمیخوامش این همه بالا خواه من نمیپامش
این ورا تریپ یه جور دیگس
یا باید ساخته شی تنگ یا که تن بدی با عشق

پل : حسين
میخوای در عقب پلمپ بمونه ؟ اینجا طرف ما یه نمه کلفت چپونه
همه علنا جلبن واسه کلمه ادبم اگه قاطیش بکنی
میشه نفر بغلم پووووو

كروس : حسين
شهر من مال تو من نمیخوامش این همه بالا خواه من نمیپامش
این ورا تریپ یه جور دیگس
یا باید ساخته شی تنگ یا که تن بدی با عشق
شهر من مال تو من نمیخوامش این همه بالا خواه من نمیپامش
این ورا تریپ یه جور دیگس
یا باید ساخته شی تنگ یا که تن بدی با عشق
ههه..

آ.. همه چیو میگیم قبل
اینکه بمیریم
لال ، زندگی رو حاجی سرشو باس بگیری
صاف ، توش هه
یا که مَپو اصلا جور دیگه بچینی
چال ، موش
اینجا بن بسته تا تهش
کوچه بن بسته تا تهش
جلو بن بسته تا تهش
بن بسته
اینجا بن بسته تهش ، خوشبختی پشم
نه نیستش اینور که پهن کردی فرش
دیوار بود جلوت و پا کردی کفش که تا اونورو ببینی راه کردی کج
برررر بررر خشاباتم پره
میکشونی ضامنه رو میچکونی ماشه ئرو
میبینی که دور و ورت خوابه ولی جلوتره میگیری رو مُخ همه آدمای دورت بیس


من خواهشم این هست که مخالفین مخالفت کنن و موافقینم موافقت
به این چاپلوسها اهمیتی نخواهند داد؛ کسی که تا دیروز من شاهد بودم دست احمدی نژاد را میبوسید حالا اینجا چه حرفهایی میزنند

میگه نرو جلو راه بنده ، همونی که پا بندِ
زندگیه و میگه روشنه آینده ، هه
میگم چی میگی تو؟ (با خنده)
میگه چی زدی و ، کلی انتقاد سازنده
هه ، برو بابا ، جو نده بگو بینم چیا دیدی تاحالا؟
کردی یا کردنت هوا گیری همیشه که سرازیری چرا دیگه سینه میدی بالا ، ها؟
اینجا هدف مقابله س یدک تو معامله س
پستای تعویضی فقط تو دایره س
همیشه هم یکی مفت میخوره و یکی گشنه با دستی که ترک و حامله س
اصلا قشنگ نی ببین ، با چی میجنگی؟ بشین
سر جات ، کمه جا
من به جات ، همه حرفا رو زدم
ولی از ته چاه

سيكاس :
اولا از لندن عرض شود علفم دود میشه
پله هارو تک تک بالا رو میبینم
بعد شمارو میگیرم کم تعدادین
چه جمع دانتا قد آلفا بتا فرق دلتا تتاچند در میاد حتما زیاد
چند وقت دیگه میشه مصرفیات
ادبیات میریزه بهم و مغزم میـ*ـاد
سبزیجات حبسن زياد
مینوسه دست مغز لب راوی طراحی میکنی کلمه هارو بعد با بیت پررا ریخت
مخا *ـسخل لاس دنیای منه با یه مشت غریبه توش راه میرم بینشون
هدستا تو گوش و من و مواد پوش تو رگ و پکات کوش
تو رپو تلاش بيشتر لازم دارن خط خطی ورق و بعدا پارن

T-dey :
I Don’t Give a F*ck About it
What do you Think About Me
I Don’t Give a F*ck About it
What do you Think About Me
Like A pus*
I’m Like Pus*
I’m Like Pus*
I’m Like Pus*
I’m Like What
I’m Like Pus*
I’m Like Pus*
I’m Like Pus*

حسين :
داري خبری؟ نه ولی *ـس خوار بقلی
شهرتو جویده پوسترای عملی
خودتی و خودت و اخلاقای گهت و
اخمایی که پیچیدی بستی جای کمری
شبا پره همه دوره همیم یه کله
بدنا فلج و ولداهم یه گله
پولدارا هه خودکارا گلبارون میکنن پشت سرت
کوروه دود میبینی گولوپ خوردنت
تیم فرنگی چیل مرندی
په بابا چی میگی کندنت از سر شصت پات تا دم گردنت ته
پدیده تر از پدیده شب میگیره لب اویل چرب و همگی جمع
ما روزا خواب یه وری دمری. بوردا وار موزیکا عملی

T-dey :
I Don’t Give a F*ck About it
What do you Think About Me
I Don’t Give a F*ck About it
What do you Think About Me
Like A pus*
I’m Like Pus*
I’m Like Pus*
I’m Like Pus*
I’m Like What
I’m Like Pus*
I’m Like Pus*
I’m Like Pus*

حسين :
بینگو بینگو بردیم رینگو میاد میره میده شیک و
سریع زین کن ماشین لینکون حاجیت کاروله آتیش زیپو
رنگاشون تابنده چشا از جا کنده آساشون باخنده میگیرن رو بنده
انگاری هلنده گلای کوبنده دافای پرنده
Cocca Cocca Ahhh pra take a loca
سيكاس :
منو نگاه یهو نری به گـ* تو دست یه دریده با قلاده پریده جا ردشم همینه سوار سفینه سنگینه دودمم سمیه همیشه
روزا خوب هوا دود شبا زود فراموشی میگیرم پکا کو؟... داش برد